Bilemediğimiz İngilizce

“Anlıyorum ama konuşamıyorum” demeyen kişi sayısı milyonda bir olabilir. Herkes anlıyor ama kimse konuşamıyor.

Bölük pörçük eğitim veren sistemimizdeki sorunun farkındayız herhalde. Şimdilerde nasıl devam ediyor bilmiyorum, ancak benim zamanımda devlet okullarında ilkokul 4. sınıfta İngilizce eğitimi başlıyordu. Yanlış hatırlamıyorsam iki sene boyunca aynı kitabın farklı kapaklı versiyonlarını okuduk. İlk sene de ilk derste “Merhaba” demeyi öğrendik, ikinci sene de... Öğrendiğimizin üstüne bir şey eklememize fırsat olmadan başa sardık. Ortaokulun ilk yılında da durum aynıydı. Yıllarca “Merhaba” dedik biz.

Devlete ait lise ve üniversitelerde de durum pek iç açıcı değil. Gayet güzel İngilizce eğitimi veren üniversitelerimiz de yok değil tabii. Öğrencisi olduğum üniversitenin ilk yılında ilk derste hangi kelimeyi öğrendik dersiniz? Merhaba! Eğitim sistemine yön verenler bizi tanışma özürlü mü sanıyorlardı acaba?

Öğrenciyken eksikliği pek fark edilmese de, iş arama sürecine geçince insan anlıyor ki “İngilizce ya bilinecek, ya bilinecek!” Tek kelime İngilizce gerektirmeyecek işlerde bile tercihen bu dili bilen kişiyi istiyorlar. Klişe olmuş gitmiş anlayacağınız.

Klişeler ülkesinde yaşıyoruz ne de olsa.