İstanbul Trafiği

     Bu şehrin halkı bilir yolda oyalanmayı. Hepimizin kulağında bir müzik çalar, elimizde bir kitap. Vakit yolda geçiyor, bilmeyen anlamaz ne kadar da sıkıcı olduğunu.

     Çözüm yollarından bahsediliyor. “Bakın biz bunu yaptık” diye reklam yapıyor sürekli belediyemiz. Reklamlarını gördükçe şen bir kahkaha kopuyor içimde. 1 saatlik ders için, 4 saat yol gidip geldiğimi biliyor mu acaba belediye? Bozuk olan yollarda, zaten çılgınca dolu olan otobüslerde ite kaka yolculuk yapmak ister mi acaba yetkililer? Hiç sanmıyorum.

     Metrobüs… İstanbul halkına kolaylık olsun diye yapılmış bir rezalet sürüsü. Öyle ilkel ki üstelik… Raylı sistem kurmak yerine mevcut araç yolunu daraltıp, araya da bir bant çekip bildiğimiz belediye otobüsünü koydular önümüze. Projeyi ilk duyduğumda dalga geçtiklerini düşünmüştüm ancak hayır, gerçekten de yıllardır tanıyıp bildiğimiz otobüsler bunlar. Trafikten bağımsız olduğuna inananlar varsa da, bilsinler ki o metrobüs bir kez durdu mu inip yürüyemezsiniz bile çoğu durakta. Sardalya gibi durursunuz olduğunuz yerde. Tutunmadan ayakta durabilmenin sebebi, düzgün yollarda yapılan rahat yolculuklar değil de düşecek kadar bile boş yerin olmamasıdır. İnsana insan gibi davranılmayan bir şehir burası tüm güzelliklerine rağmen.

     Hafta sonu herkes kendini sokaklara atıyor. Tüm haftanın bunaltıcı havasını içinden atıp derin bir nefes almak istiyor insan. Ama hayır, önce trafikte delirmeniz gerekli. Öyle istediğiniz yere bir anda varmanız için geceyi beklemeniz lazım. Şehrin uyuyup sokakların boşaldığı saati yani. Bir de tatilcilerin şehri terk etmesi ile boşalan yollar var tabii yaz boyunca. Tatile gidememiş olmanın ödülü olduğunu düşünüyorum.

     Bitmek tükenmek bilmeyen çilesinin yanında, alıştığımız bir döngü de var sanırım İstanbul’da. Kalabalık otobüslerin içinde köprüden geçerken, kalabalık sebebiyle köprü görülemese de bir mutluluk kaplar insanın içini.

     Dünyanın hangi yerinde okula ya da işe gitmek için kıta değiştirir insanlar? Güzel değil mi? Evet güzel.